Nabożeństwo różańcowe

Krótka historia Różańca na podstawie książki G. Amortha "Mój różaniec"

Od niepamiętnych czasów w klasztorach odmawiano sto pięćdziesiąt psalmów Dawidowych. Około r. 850 pewien mnich zaproponował, aby odmawiano zamiast nich sto pięćdziesiąt razy Ojcze nasz. Wierni i mnisi skorzystali z rady irlandzkiego duchownego i zaczęli odliczać powtórzenia Modlitwy Pańskiej na różne sposoby. Niektórzy posługiwali się stu pięćdziesięcioma kamykami, niektórzy sznurkami, a jeszcze inni węzłami. Z biegiem lat z węzłów i kamyków powstał różaniec. W XIII wieku mnisi cysterscy opracowali nową formę modlitwy, którą nazwali właśnie różańcem. Porównywali ją do bukietu mistycznych róż ofiarowanych Maryi. Św. Dominik rozpowszechnił różaniec, ogłaszając w 1214 r., że nabożeństwo różańcowe jest pomocne w walce chrześcijan z herezjami.

Różni teologowie od dawna uważali, że sto pięćdziesiąt psalmów to ukryte proroctwa o życiu Jezusa. W oparciu o studia nad psalmami opracowano psałterze naszego Pana, Jezusa Chrystusa, a także hymny na cześć Maryi. Powstały cztery róże psałterze: sto pięćdziesiąt razy Ojcze nasz, sto pięćdziesiąt razy Pozdrowienie anielskie, sto pięćdziesiąt razy Chwała Jezusowi, sto pięćdziesiąt razy Chwała Maryi.

Około r. 1350 ukształtowało się Zdrowaś Mario w takiej postaci, w jakiej znamy je dzisiaj. Stało się to dzięki zakonowi kartuzów, który połączył pozdrowienie archanioła Gabriela z pozdrowieniem św. Elżbiety oraz dodał „teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen”. W XIV wieku cystersi wprowadzili dodatkowe fragmenty wypowiadane po imieniu Jezus, aby objąć w tej modlitwie całe życie Chrystusa. Około połowy XIV wieku Enrico Kalkar, kartuz z Kolonii, wprowadził Ojcze nasz przed każdą dziesiątką Zdrowaś Mario.

Alan de la Roche ograniczył modlitwę różańcową do piętnastu tajemnic podzielonych na radosne, bolesne i chwalebne i dopiero Jan Paweł II, wielki apostoł modlitwy różańcowej, w liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae wprowadził tajemnice światła streszczające publiczne życie Jezusa.

Ostateczną formę różaniec uzyskał w 1521 r. za sprawą dominikanina Alberta de Castella.

W kilku objawieniach sama Matka Boża wskazała modlitwę różańcową jako najbardziej potrzebną ludzkości. W czasie objawienia w Lourdes w 1858 r. miała długi sznur różańca na ramieniu. W 1917 r. w Fatimie Matka Boża zachęcała, aby odmawiać różaniec codziennie.

 

Jak się modlić?

Tak pisze dominikanin Cyprian Klahs OP: „Modląc się na różańcu, stajemy się jakby naśladowcami Maryi. Ewangelia stopniowo wnika w obieg myśli człowieka, umacniając jego wiarę i przybliżając do Boga. W tej modlitwie Maryja jest z jednej strony orędowniczką z drugiej zaś, jako jedna z nas, ta która już doszła do pełnego zjednoczenia z Bogiem, jest potwierdzeniem i gwarancją Bożych obietnic i źródłem naszej nadziei – my zmierzamy tam, dokąd Ona już doszła.

Różaniec jest modlitwą dwuwarstwową. Specyficzna technika modlitewna, która polega na powtarzaniu pacierzy jest przygotowaniem serca i umysłu do rozważania najważniejszych wydarzeń z życia Chrystusa i Jego Matki, które zarazem są dziejami naszego zbawienia. Rytm i melodyka słów w różańcu nieustannie podtrzymują więź z Bogiem, pozwalają w skupieniu rozważać tajemnice, budzą pragnienie głębszej wiary i otwierają człowieka na łaskę Bożą. Jan Paweł II w swoim liście „O Różańcu Świętym” napisał, że „modlitwa ta należy do najlepszej i najbardziej wypróbowanej tradycji kontemplacji chrześcijańskiej”.”

 

Wydarzeń, nazywanych tajemnicami, które rozważamy w różańcu jest, po wprowadzeniu tajemnic światła, dwadzieścia. Każdemu z nich odpowiada dziesiątka różańca, czyli jedno »Ojcze nasz«, dziesięć »Zdrowaś Maryjo« i jedno »Chwała Ojcu… «.

Cztery części różańca są streszczeniem orędzia chrześcijańskiego:

Tajemnice radosne mówią o wcieleniu:

·         zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

·         nawiedzenie św. Elżbiety

·         narodzenie Jezusa w Betlejem

·         ofiarowanie Jezusa w świątyni jerozolimskiej

·         odnalezienie 12-letniego Jezusa w świątyni

Tajemnice światła mówią o nastaniu, wraz z Chrystusem, Królestwa Bożego:

·         chrzest Jezusa w Jordanie

·         wesele w Kanie Galilejskiej

·         głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

·         przemienienie Jezusa na górze Tabor

·         ustanowienie Eucharystii

Tajemnice bolesne mówią o odkupieniu:

·         modlitwa Jezusa w Ogrójcu

·         biczowanie Jezusa

·         ukoronowanie cierniem

·         droga krzyżowa

·         śmierć Jezusa na krzyżu

Tajemnice światła mówią o wyniesieniu do chwały:

·         zmartwychwstanie Jezusa

·         wniebowstąpienie Jezusa

·         zesłanie Ducha Świętego

·         wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

·         ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi.

 

Sposób odmawiania Różańca Świętego

  • Na krzyżyku, na stojąco odmawiamy Wierzę w Boga.
  • Na pierwszym paciorku odmawiamy Ojcze nasz.
  • Na następnych trzech paciorkach odmawiamy Zdrowaś Maryjo: pierwsza modlitwa za pogłębienie wiary, druga za pogłębienie nadziei, trzecia za pogłębienie miłości.
  • Na przerwie między trzema paciorkami w pojedynczym, następnym odmawiamy Chwała Ojcu, następnie O mój Jezu, po czym zapowiadamy pierwszą tajemnicę.
  • Na paciorku przed medalikiem odmawiamy Ojcze nasz.
  • Po czym następuje 10 paciorków i na każdym z paciorków odmawiamy Zdrowaś Maryjo.
  • Po odmówieniu dziesiątki przechodzimy do przerwy, gdzie odmawiamy dwie modlitwy: Chwała Ojcu O mój Jezu oraz zapowiadamy kolejną tajemnicę.
  • Na paciorku pojedynczym ponownie odmawiamy Ojcze nasz i dalej, jak powyżej jeszcze czterokrotnie dziesiątki Zdrowaś Maryjo, itd.
  • Na zakończenie na medaliku odmawiamy Pod Twoją obronę oraz można dodać Wieczny odpoczynek.


Administrator danych osobowych informuje, że wszystkie dane osobowe na stronie internetowej parafii p.w. Macierzyństwa N.M.P. umieszczone zostały za zgodą osób, których dane dotyczą lub zgodnie z prawem.


Macierzyństwa NMP Jodłowno